WERK EN PRIVE GESCHEIDEN

Ik hoor het vaak, mensen die zeggen dat ze werk en privé gescheiden houden, of willen houden. Mensen, die bij mij opmerken dat werk en privé door elkaar heen lopen. Is het werk dan niet een plaats waar jij jezelf kan zijn? Ben je thuis, in je hobby een ander mens dan op je werk? Waar speel je een rol? Kom je naar het werk, of doe je het werk alleen maar om er iets te halen?

De mensen, die werk en privé gescheiden houden maken dus per dag minimaal twee transformatie momenten door. Als ze naar het werk gaan veranderen ze van vader, echtgenoot, voetballer, voorzitter van de toneelclub, drummer enz. naar diegene die ze denken op het werk te moeten zijn. En het tweede moment is de transformatie terug als ze weer naar huis gaan. Mensen die op hun werk hun mond niet opendoen en “privé”  voorzitter van de tennisvereniging zijn.

“Ik werk om te leven en leef niet om te werken”  wie heeft het al niets eens gehoord. Wakker worden! Dat is toch zonde van je tijd! Waarom ben je niet overal gewoon jezelf? De liefdevolle vader, echtgenoot, de fanatieke sporter, de humorvolle standup comedian, waarom moet die thuis blijven? Waarom zet je die talenten niet in op je werk?

De kwaliteiten kan je, inzetten in je werkkring, bij je collega’s, je baas, de markt, de klanten. Gebruik je creativiteit , je liefde, je eigenschappen die je altijd thuis hebt gelaten, ook op je werk. Gebruik het heb plezier, heb bezieling. Als je werk je niet bezielt, ook al verdien je nog zoveel of heb je nog zoveel macht, aanzien, zonder bezieling is het allemaal een hol vat.  Dat vind ik ook het moeilijkste wat er is om alles wat om je heen speelt, je eigen doelen, jouw belangen, de spanningen, in de gekte van de dag, je te blijven herinneren waar het voor jou om draait. Met bezieling werken, dan is er zoveel meer mogelijk en wordt het zoveel leuker.

Wordt daardoor de kwaliteit van je werk hoger voor jezelf en daarmee ook voor de ander? Voor die kwaliteit zijn we allemaal gevoelig; voel jij je echt welkom in dat restaurant, is de verkoper echt in je geïnteresseerd? Bezieling leidt tot kwaliteit en tot een grotere werkvreugde. Stop iets van jezelf in je werk, nee ben jezelf juist op je werk, neem jezelf mee en doe naar beste kunnen en met bezieling en je leven verandert.

Samen met je collega’s, je baas kom je in een flow en kunnen onmogelijkheden kansen worden. Dat ontstaat als je handelt uit liefde en bezieling en als ook jij je dienstbaar opstelt aan het proces waarvoor je bij elkaar op je werk bent.  Dus als je jezelf een plezier wilt doen en het veel leuker wilt hebben hou dan werk en prive niet gescheiden.

Ik wens je veel bezieling.

 (Geïnspireerd door Hans Wopereis)

Het verliezen in een pitch is niet nieuw. Ik veronderstel, dat we dit allemaal wel eens meemaken. Dat overkwam mij de afgelopen week ook. “Verloren”, niet zeuren, opstaan en weer doorgaan. Dat is wat ik doorgaans ook doe, maar dit verlies raakte me diep.

Het verhaal erachter heeft me verbaasd. Het bleek al heel snel dat inhoudelijk en qua invulling ons verhaal, volgens de potentiële opdrachtgever, sterker en leuker was.

Wij waren alleen te duur. Ter plekke bij de presentatie kwam het budget naar boven. We zijn gaan kijken wat kan wel en niet, wat kan ik schrappen, waar wil ik een veer laten en wat willen ze wel en waar zit de rek. Kortom de gebruikelijke dans rondom het vuur.

Nog even nadenken en de volgende dag zou ik het te horen krijgen.

Met een goed gevoel verliet ik het gesprek. Tot mijn verbazing werd er voor de andere partij gekozen en heel eerlijk door de opdrachtgever gemeld, dat het puur op prijs was. De concurrent kreeg de opdracht. De invulling was minder, de content ook maar voor het budget werd er “nog maar wat extra techniek en mogelijk nog wat artiesten bijgedaan”. Kortom onder de prijs gaan zitten. Ook daar kan ik mee leven maar het verbaast me, dat je iets koopt, waarvan je al bij voorbaat weet dat je er niet blij mee bent.

Je gaat de stad in en ziet twee blouses; een van 80 euro maar die vind je niet mooi en past niet en een van 100 euro en die zit lekker. Dan krijg je bij de blouse van 80 euro een leuk tasje “cadeau” en dan koop je de lelijke niet goed zittende blouse? Daar kan ik niet bij!

Als de omzet terugloopt is de eerste reactie vaak het verlagen van de prijs. Naar mijn mening verliest het bedrijf en verliest de opdrachtgever. Als bedrijf lever je direct marge in, die lang niet altijd wordt gecompenseerd door extra omzet. De opdrachtgever krijgt, zeker op langere termijn, een steeds uitgekleder product en dus minder toegevoegde waarde.

Low cost is high risk


Dat er juist nu veel opdrachtgevers zouden zijn, die “op prijs kopen”, hoor ik zeer regelmatig uit de markt. Het past niet in onze filosofie, geld verdienen, marge is belangrijk maar niet het belangrijkste. Het product moet goed zijn, binnen de afgesproken marges. Daarbinnen het mooiste en het beste leveren voor de opdrachtgever en de mensen die de opdrachtgever wil bereiken of ontvangen.

Enfin de keuze is gemaakt en daar zullen redenen aan ten grondslag liggen die mijn vermogen te boven gaan. Het relaas van dit verhaal, laten we vooral blijven kijken naar de kwaliteit die we aanbieden aan potentiële opdrachtgevers en laten we ervoor waken alleen maar naar prijs te kijken om omzet te genereren. Dat kan nooit de bedoeling zijn van ons creatieve vak.

Ik wens het bedrijf, dat “de pitch” heeft gewonnen veel succes met de opdracht en vooral veel plezier en voor de opdrachtgever een geslaagd project.

Het werken met e-mail is zo vanzelfsprekend geworden. We kunnen ons niet meer voorstellen, dat we zonder mail zouden moeten werken toch? Afgelopen week vertelde ik nog dat ik “vroeger” nog wel eens brieven kreeg van klanten en leveranciers. Die waren dan drie dagen geleden verzonden. Daarna de fax die kwam hetzelfde moment aan. In eerste instantie op thermisch papier en was de fax na een dag of 10 onleesbaar geworden maar toch. Nu per direct versturen en binnen enkelen seconden, als je pech hebt, ligt de boodschap bij de ontvanger. Vooruitgang geweldig.

Of toch niet. Ik kan me namelijk wel eens ergeren aan het gebruik van of beter gezegd het misbruik van e-mail. Ik ga het niet hebben over spam dat is duidelijk maar over wat de mail met ons doet hoe het onze relaties en werkwijze beïnvloedt. Ik ben een groot voorstander van goed met elkaar omgaan en leuk en gezellig werken. De mail maakt meer kapot dan goed voor een relatie is. Een voorbeeld; je belt een leverancier op met een vraag of ze iets kunnen leveren. De persoon aan de telefoon wil niet eens meer luisteren en op elke vraag is het antwoord zet het maar op de mail dan stuur ik wel een bericht terug. Hallo ik bel, we hebben contact, je kunt toch praten!

Een andere ergernis de CC!

Het is handig dat je een mailkopie ontvangt van een bericht dat je aangaat. Maar vandaag de dag wordt iedereen maar “ingekopieerd”. Als je zijdelings bij het project betrokken bent of misschien zelfs wel helemaal niet dan krijg je toch nog een bericht. Vaak sturen mensen dit uit gemak of uit onzekerheid of vanwege het afschuiven van verantwoording. Daar is men ook zo makkelijk in geworden. We maken een mail, spuien daarin wat je wilt zeggen en versturen de mail. Hup gooi het maar over de schutting. Er wordt geen rekening gehouden met het feit of je de mail wel kunt lezen op dat moment, of je wel in staat bent de mail te beantwoorden binnen een bepaalde tijd en men neemt maar aan dat je op de hoogte bent.

Door het gemak van het gebruik van e-mail nemen we aan dat de geadresseerde het kan lezen en ook actie kan ondernemen. Oh ja en als het belangrijk is plaatsen we nog wel een uitroepteken, een urgentie vlaggetje. Nou er zijn mensen, die alles wat ze mailen belangrijk vinden, dus die sturen alles met een markering. 

Ik zou willen pleiten voorgezond verstand en terug naar het doel. Natuurlijk, maak gebruik van de mogelijkheden maar blijf ook mens en denk na over hoe de ontvanger er in staat. Als iemand belt voor informatie praat met de persoon en dan kan je altijd nog vragen om een mail of mail wat je er van begrepen hebt. Schrijf eens iets op als iemand je belt.

Mail naar de betrokkenen en niet naar heel de wereld, maak bewuste keuzes naar wie of over wat. Neem verantwoordelijkheid en toon je betrokkenheid. Bel ook even als je een belangrijke boodschap hebt, leg het uit bouw aan een relatie en niet een vluchtige “penvriendschap”. 

Een mail is ook een moment van een ontmoeting en kijk er dan ook zo naar en produceer geen stortvloed aan mail, wat er uiteindelijk toe zal leiden dat je niet serieus genomen wordt en sterker nog dat de mail niet gelezen wordt. Veel mensen hebben al meerdere mailadressen en dan hoor ik, mail naar het 2^e adres, dan lees ik het wel, want dat andere adres lees ik nauwelijks meer omdat iedereen daar een lawine van mail produceert.

Mijn boodschap is, dat je in ieder contact kan werken aan het bouwen van een relatie. Het onderhouden en het in contact komen is werken en kost tijd. Stop er tijd in, kom tot elkaar, luister en lees. Laten we ook in het mailverkeer care for people als leidraad houden.

Fijne dag  

Hans Heesterbeek

Een gelukkig 2010!

Dat was het, 2009 zit erop! Wederom een jaar met veel bijzondere gebeurtenissen. Als je het goed beschouwt heeft ieder jaar z’n bijzonderheden, z’n hoogte- en dieptepunten.  Maar als ik het in mijn omgeving  beluister is

Video, en voor wie mij kent zal dat niet vreemd zijn, is een grote voorliefde van me. Werken met beeld. Dat vind ik helemaal geweldig en kan daar ook uren mee bezig zijn. Ik heb nu een klein cameraatje gekocht, videoflip, je ziet het wel eens bij DWDD, een redelijke kwaliteit (resolutie 1280 x 720) en zo klein als een pakje sigaretten. Ik neem het overal mee naar toe en leg zomaar dingen vast die me opvallen. Mooie luchten, Amsterdam bij nacht, een stukje film uit de bioscoop een etentje. Kortom wat me opvalt op zo’n dag. Ik ga u niet met van alles lastig vallen maar als ik iets de moeite waard vind dan wil ik het graag met u delen. De eerste echte column is dus over maximaal 14 dagen.